البته رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن بيمارى كه منجر به رحلتشان شد ، مىخواستند كه اين مطلب به صورت كتبى هم نوشته شود كه به شهادت ادلهء محكم تاريخى و روايات معتبر با منع عمر و بىادبىاى كه به پيامبر خدا شد آن حضرت را از نوشتن آن بازداشتند . اصول اعتقادى شيعه در جاى جاى رهنمودهاى پيامبر صلى الله عليه و آله مورد اشاره قرار گرفته است ، به عنوان مثال رهبرى امّت اسلام بارها در فرصت‌هاى مناسب در سخنان حضرت رسول صلى الله عليه و آله به چشم مىخورد و اهميّت مسأله امامت به اندازه‌اى در فرمايشات آن حضرت مورد تأكيد واقع شده است كه حتّى در ضمن يك روايت معروف و بلكه متواتر فرموده‌اند : « من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية » ؛ « 1 » [ « كسى كه بميرد و امام زمانش را نشناخته باشد به مرگ جاهليت از دنيا رفته است » . ] مرگ در حال جهل به امام عليه السلام با مردن در دورهء جاهليت برابر و بلكه عين آن شمرده شده است و يا اينكه شرايط امام عليه السلام چيست ؟ و امام عليه السلام از چه طايفه‌اى است ؟ و اينكه عدد ائمهء معصومين عليهم السلام دوازده نفرند ، همه بر حسب روايات متواتر از طرف شخص پيامبر صلى الله عليه و آله بيان شده است . همچنين صفات علمى و روحى امام عليه السلام و اينكه بايد اعلم و اكمل از همه باشد و نيز اين مطلب كه جانشينى پيامبر و امامت امّت بعد از آن حضرت ، يك منصب الهى است كه مثل اصل رسالت از سوى خدا برگزيده مىشود و بسيارى امور ديگر كه در قرآن و مصادر روايى مطرح شده است .

--> ( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 8 ، ص 368 ، در ضمن بيان علّامه مجلسى .